domenica 5 marzo 2017

Il georgiano come lingua franca


Scopro grazie a Wikipedia che il georgiano è considerato una lingua franca.
Evidentemente non solo dalle parti dell’Iberia Caucasica, ma anche in alcuni comunità di poliglotti, dove resta per tutti un oscuro oggetto del desiderio (non diciamo dei legami megagalattici con l’italiano).
Finora l’unica mia incursione è rappresentata da un frasario di tutto rispetto, che mi sono fatto “validare” da un madrelingua.

(ad maiora:)
როგორ ხარ? [rogor khar?]: Come stai?
მადლობ მეც კარგად ვარ [madlob mets’ kargad var]: Grazie sto bene.
რამდენი ენა იცი? [ramdeni ena its’i?]: Quante lingue conosci?
ქართული ცოტა ძნელია [k’art’uli ts’ota dznelia]: Il georgiano è un po’ difficile.
კარგად წერ [kargad tser]: Scrivi bene.
რუსული იცი? [rusuli its’i?]: Parli russo?
რუსული ძნელია? [rusuli dznelia?]: Il russo è difficile?
შენ ქრისტიანი ხარ? [shen k’ristiani khar]: Sei un cristiano?
მე ორთოდოქსი [me ort’odok’si]: Io sono ortodosso.
ქართული ისწავლე და თბილისში ჩამოდი [k’art’uli istsavle da t’bilisshi ch’amodi]: Impara il georgiano e vieni a Tblisi.
მილანი როგორი ქალაქია? [Milani rogori k’alak’ia?]: Com’è Milano?
კი ლამაზი ქალაქია? [ki lamazi k’alak’ia?]: È una bella città?
მე მომწონს მილანი [me momtsons milani]: Mi piace Milano
ერთ დღეს ვნახავ [ert’ dghes vnakhav]: Un giorno vedrò…
კარგი სხვა დროს ვისაუბროთ [kargi skhva dros visaubrot’]: Parleremo in un altro momento.
კარგი ღამე მშვიდობის [kargi ghame mshvidobis]: Buonanotte (“Notte di pace”)
მადლობა შენც ასევე [madloba shents’ aseve]: Grazie, anche a te
ნახვამდის [nakhvamdis]: Arrivederci.

Nessun commento:

Posta un commento

Nota. Solo i membri di questo blog possono postare un commento.